Huiselijk

Samen aan ie infuus: Juke (68) plus Klinkklaar (76) hebben dezelfde zeldzame kanker

10 Mins read
Samen aan ie infuus: Juke (68) plus Klinkklaar (76) hebben dezelfde zeldzame kanker

Photo source: image source

,

“Onmogelijk. Dit is onvervalst onmogelijk.”

Dat wasgoed ie eerste watten Juke zei waarna zij plus haar man Klinkklaar te 2017 te den spreekkamer zaten gedurende den hematoloog. Juke wasgoed hier, te ie Albert Schweitzer ziekenhuis te Dordrecht, hoewel intact veel wenden geweest. Noch meer op twee handen te tellen, omdat zij hoewel eentje twee klas den ziekte van Kahler had, eentje bloedkanker diegene haar botten langzaam broos maakte. Jouw kunt er oud mee wordt, maar den ziekte is fataal plus noch te hersteld. Ie is eentje sluipmoordenaar. Hij maakt jouw onzeker. Want jouw weet: hij kómt terug. Hij blijft noch weg. Den sluipmoordenaar eentje tijdelijke halt toeroepen vermag welnu, maar daarginds zijn heftige plus langdurige behandelingen voordat nodig.

Juke had den diagnose gehad, den behandelingen waren nipt klaar. Plusteken nu zaten zij er voordat Klinkklaar. Diegene dezelfde diagnose kreeg, plus zoogmoeder of meer dezelfde behandelingen te wachten stond.

“Onmogelijk. Dit is onvervalst onmogelijk.”

, Samen aan het infuus: Frank en Juke lachen er maar om. Samen aan ie infuus: Klinkklaar plus Juke lachen er maar wegens. ,

Te 2016 begon den kommer gedurende Juke (68). Zij kwakkelde hoewel jaren met eentje slechte rug, hernia zeiden den artsen, zij worden met pijnstillers zoetsmakend gehouden, plus woorden mits ‘ermee leren leven’. Totdat ie noch meer ging. Zij belandde, zichzelf verbijtend tegen den pijn, op den eerste poetsvrouw plus Klinkklaar wasgoed vastberaden: ik neem haar noch meer zoals stulp, dit kán noch meer zo. Waarna wasgoed er één wijze dokter, gelukkig, zeggen zij beiden, gelukkig wasgoed diegene man er. Diegene vroegtijdig: ‘Bent u weleens geprikt op den ziekte van Kahler?’ Nee, schudde Juke. Waarna legde den dokter uit dat dat eentje best welnu zeldzame vorm van bloedkanker kon zijn. Den officiële, medisch term van den ziekte is: multipel myeloom.

“Maar waarna wij ie woord ‘bloedkanker’ hoorden, zakte ie nok van onze wereld zoals beneden”, zegt Klinkklaar (76) nu.

Den ziekte slaapt

Haastigheid viertal klas duurde alles gedurende elkander, chemo’s, stamceltransplantatie, weer eentje chemo, bestralingen. Jukes haar viel uit, Klinkklaar schraag ie laatste stukje weg. “Dat handelen jouw gewoon samen”, zegt hij daarvan. Waarna wasgoed Juke nipt eentje remissie. “Den kanker is noch meer traceerbaar op dit uur, den kanker slaapt mits ie ware”, zegt zij. Zij grijnst. “Zachtjes praten, verschillend maken wij hem wakker.”

Gelach vult den woonkamer. Humor houdt den twee op den bot. Althans: grote, want Klinkklaar valt zo nu plus dan wegens. Hij wijst zoals zijn rector. “Evenwichtsorgaan is aangetast om den behandelingen”, zegt hij. “Wij stappen beiden met eentje stok. Ie maakt mij onzeker, dat ik elk uur vermag omvervallen. Maar ik blijf er noch te lang te zweven.”

, “Wij lust van den kleine waar.” ,

,

Dat wasgoed zowel watten hij zichzelf voorhield, waarna hij den diagnose kreeg, daarginds, te diegene spreekkamer, plus Juke ie woord ‘onmogelijk’ te haar mond nam. “Dat vermag noch, want ik heb diegene ziekte hoewel”, zei zij tegen den dokter. Plusteken, voordat den duidelijkheid: besmettelijk is den ziekte noch. Den dokter keek ernstig. Hij had ie zowel nooit voordat mogelijk gehouden, twee getrouwde mensen, beiden dezelfde kankersoort. Maar ie wasgoed onvervalst zo.

“Daarginds gaan wij weer”, zei Klinkklaar, eentje ietsje tegen den dokter, eentje ietsje tegen zijn vrouw, eentje ietsje tegen zichzelf, plus eentje ietsje tegen ie luchtledige.

Leuke werpen

Juke plus Klinkklaar zijn 42 klas getrouwd, ontmoetten elkander vér voordat online datingsites plus Tinder hun intreden deden. Zij werden gekoppeld om eentje vriendin van Juke, diegene vriendje had met Franks broer. ‘Leuke meid’, denken Klinkklaar waarna hij Juke zag. Hij regelde eentje reserve toegangsbewijs voordat den cinema, plus nam haar mee. ‘Leuke werpen’, denken Juke. Zij nam ie toegangsbewijs voordat den cinema aan plus ging met hem mee.

, Juke en Frank zijn al meer dan veertig jaar getrouwd. Juke plus Klinkklaar zijn hoewel meer dan veertig klas getrouwd. ,

Er kwam eentje trouwdag vol liefde plus feest, dochter één diende zichzelf aan, dochter twee diende zichzelf aan, ie gezinsgeluk kon noch op. Er volgden vakanties, kerks gezinsmomenten, den dochters groeiden op, gingen ie stulp uit, studeren, trouwen, werken. Juke werkte mits basisschooljuf, menigte 4, Klinkklaar zat jaren te den koopvaardij, lossen plus laden op schepen, plus wasgoed daarna hoofdinspecteur gedurende den politie te Rotterdam.

Er zijn nu trio kleinkinderen, eentje werpen van 8, eentje meisje van 6 plus eentje jongetje van 2,5. Trots te Jukes stem. “Mits ik eentje rotdag heb, plus ik ontvang één filmpje van eentje van den trio, dan is ie weer even ja.”

Er zijn zowel rotdagen

Want rotdagen zijn er. Hoewel Juke nu voorbijgaand (niemand weet voordat hoelang) schoon is, heeft zij eentje slechte vorm, steevast pijnlijke voeten plus handen om den chemo plus veel last van haar rug. Maar ie wasgoed uiteindelijk, waarna zij nipt den diagnose had gekregen, veel slechter. Zij lacht. Klinkklaar zowel. Zij weten beiden precies welk vertelsel Juke gaat zei. “Ik moest vlak voordat den behandelingen begonnen eentje blaastest uitvoeren, zodat den dokter kon zien hoe ja mijn longinhoud wasgoed.”

“Zij wasgoed iets te geestdriftig”, zegt Klinkklaar. Juke: “Ik blies zó hard, maar mijn borstbeen wasgoed zó broos om den kanker, diegene veroorzaakt op den kwetsbare plekken te jouw botten brandhaarden.” Krak. Geradbraakt.

Zij lachen erom. “Want watten moeten jouw verschillend? Lachen helpt.”

Netwerk mits opzoeken. Zij luisteren veel jazz. “Naslag is eentje prettige, kerks methode wegens jouw emoties te uiten”, zegt Klinkklaar. “Want diegene emoties zijn er mits jouw zelf ziek bent, of jouw partner.” Juke: “Of beiden.”

, “Op eentje rotdag kunnen den kleinkinderen mij opvrolijken.” ,

Zij zijn beiden fervent kunstliefhebber. Er hangt eentje gietijzeren jurk bovenop den schouw, er staan hier plus der designvasen plus beeldhouwwerken. Tegenover den canap, ongeacht den tv, hangt eentje veelkleurig, abstract schildering van eentje weten kunstenaar. Klinkklaar knikt er even zoals. “Mits ik iets voel opkomen watten eentje lastig intu zullen kunnen wordt, kijk ik zoals dat schildering. Daarginds vermag ik mij op eentje gezonde methode te verliezen.”

Klinkklaar zit midden te zijn behandelingen, hoewel eentje twee klas. Hij krijgt chemo via tabletten, plus moeten geregeld zoals ie ziekenhuis. Hij is er lijfelijk slechter aan toe dan Juke. Wielrijden vermag hij noch meer. Gaan zij samen zoals ie museum, dan moeten Juke hem voordat den deur omranden. “Dat is confronterend”, zegt hij. “Ik wasgoed steevast intact gezond voordat mijn ouderdom, omdat ik gedurende den politie werkte. Plusteken nu ben ik lijfelijk pa dan ik metterdaad ben.”

Onvoorspelbaar verloop

“Diegene ziekte is onvoorspelbaar, plus verloopt vanaf persoon verschillend”, zegt Juke. “Mensen denken misschien: zij hebben idem, zij gaan identiek op. Maar dat is noch zo. Ik vermag nog wielrijden. Op eentje lage, elektrische opstapfiets, dat welnu, maar Klinkklaar noch.” Daarenboven is Klinkklaar pa dan 70: na diegene ouderdom voeren ziekenhuizen geen stamceltransplantatie meer uit.

Klinkklaar: “Wij hebben welnu somwijlen dezelfde klachten. Waarna Juke hoewel ziek wasgoed plus ik nog noch, klaagde zij vaak overheen nare tintelingen te haar voeten plus vingers. Neuropathie heet dit nare neveneffect. Zij legde ie keer op keer uit, maar ik begréép ie noch.” 

Nu welnu. Tijdens ie gesprek wrijft Klinkklaar wegens den twee seconden met zijn vingers overheen elkander. Ene tic? Nee. Ene methode wegens even diegene tintelingen – diegene hij nu zowel heeft – noch te paardenhoeven voelen. “Plusteken ik heb nu sloffen aan. Maar mits jij zo weer weg bent, gaan zij uit. Ik loop ie liefst op blote voeten, dan heb ik er ie minste last van.”

 “Mits ik zoals Juke kijk, hoeveel zij is verbeterd nadat den behandelingen waren afgelopen, ja, dat zullen ik zowel welnu willen. Maar dat moeten ik ongeacht mij wegleggen, want dat zit er voordat mij noch te.”

, Woede om hun ziekte kennen ze niet. Woede wegens hun ziekte kennis zij noch. “Waarop willen wij laaiend zijn, dan?” ,

Zij hebben zowel expres eentje andere dokter, te idem ziekenhuis. “Voordat jouw ie weet, zit jouw op eentje overeenkomst overheen jezelf, te praten overheen jouw man”, zegt Juke. “Plusteken tegenovergesteld. Dat wilden wij noch.” Privé plus ziekte gescheiden liefhebben, ofzo. Hoewel: alle ziekenhuisbezoeken uitvoeren zij welnu samen. Sterker: zij hebben zelfs weleens op departement F3, den departement voordat dagbehandeling, tegelijk eentje infuus gekregen – daarginds moesten zij hard wegens lachen, omdat ie zo tragikomisch wasgoed. Zelfs den verpleegkundigen, ‘allen stuk voordat stuk topmensen’, lachten mee waarna zij den naald te den armen van den twee eega’s inbrachten voordat eentje chemokuur.

Iedereen wetenschap onzerzijds

Klinkklaar: “Wij horen gedurende ie meubilair daarginds.” Juke: “Iedereen wetenschap onzerzijds. Ie heeft haastigheid iets knus, daarginds, gedurende F3.” Klinkklaar: “Jouw komt eentje boel kankerfiguren tegen te ziekenhuis. Mogen ik dat zo zeggen?”

Ja waarnemen. Mits iemand ie mogen zeggen, dan Klinkklaar.

“Inderdaad, kankerfiguren dus. Jouw hebt mensen diegene er eentje toneelstuk van maken. Diegene dan roepen: ‘Waarom moeten mij dit overvallen?’ Daarginds kunnen wij niets mee. Den tool totdat eentje gelukkig leven terwijl jouw ziek bent, is accepteren. Dat is gedurende onzerzijds ie volwassene woord. Leren accepteren dat den ziekte er nu eenmalig is, plus dat jouw jouw zout voelt plus noch meer alles vermag. Verzetten is zinloos plus kost likken energie. Diegene kun jouw huis ergens verschillend voordat tradities.”

Er zijn zowel ‘kankerfiguren’ waar Klinkklaar plus Juke zichzelf graag aan optrekken. Klinkklaar herinnert zichzelf nog eentje vrouw diegene zij zagen te den wachtlokaal. Zij droeg eentje knalrode, statige mantel, plus eentje evenzo knalrode statige hoed. Eronder zat – zeer waarschijnlijk – eentje ruig rector. “Maar zij droeg diegene uitrusting met schwung plus verve, zij liep intact trots voorbij. Ik stootte Juke aan, zo van: kijk, zo uitvoeren wij ie zowel.”

, “Waarna ik ruig worden, droeg ik leuke mutsjes.” ,

Juke is vechtlustig. Vanaf den dag van den diagnose. Zij had tegen haar dochters medegedeeld: ik ga den 70 halen. Waarna zij ruig worden breidde haar dochter leuke mutsjes voordat haar. “Ja, ie wasgoed pijnlijk wegens mijn haar te verliezen, maar ik focuste mij op huis wordt. Plusteken diegene mutsjes waren prima.”

Zij haalt haar schouders op. Iets watten den twee vaak uitvoeren. “Ie heeft weliswaar zowel iets komisch?” zegt Juke. “Haastigheid eentje speelfilm. Zoals diegene ene keer, weet jouw nog Klinkklaar, dat wij beiden eentje longontsteking hadden?”

Klinkklaar grinnikt. Ja. Hij weet ie nog.

“Vanwege den behandelingen zijn onze immuunsystemen lager dan verachtelijk. Elk griepje, elke snottebel vermag gedurende onzerzijds eentje longontsteking veroorzaken. Plusteken dan vermag ie snel afgelopen zijn. Netwerk mits met koorts. Dus wij willen elke dag onze temperatuur zowel checken. Maar ja. Wij hadden beiden hevige klachten. Dus wij den automaat te. Juke zette mij voordat ie ziekenhuis uit, want ik loop ie slechtste, wij veiligheidsfunctionaris mij aan, ik ga zoals den behandelkamer, plus vervolgens vijf minuten straks meldt Juke zichzelf aan. Zowel zoals eentje behandelkamer.”

Uiteindelijk wasgoed ie weliswaar Juke diegene moest blijven van den dokter, Klinkklaar kon zoals stulp.

, Frank en Juke lopen allebei met een stok. Klinkklaar plus Juke stappen beiden met eentje stok.

,

Keuze

“Wij wisselen elkander redelijk uit”, zegt Klinkklaar. “Den één is dan mantelzorger, den ander patiënt. Dat wasgoed welnu moeilijk voordat onzerzijds beiden. Jouw bent jouw hele leven bezig met zelfstandig wordt plus zelfstandig zijn. Plotsklaps moesten wij leren wegens onzelfstandig te zijn.”

Juke: “Te diegene zin hebben wij werkelijk welnu geluk gehad hè, dat wij noch precies tegelijk ziek zijn worden. Dat wij elkander te elk geval welnu kónden promoten, plus noch dag plus nacht thuiszorg nodig hadden.” Klinkklaar knikt. Ja. Zij hadden geluk, watten dat betreft.

Plusteken zij hebben zowel geluk met hun vrienden, ‘den lieve van den lieve van den lieve’. “Wij hebben vrienden diegene er steevast zijn, diegene steevast zoals onzerzijds zullen omzien, vrienden van wie wij weten: diegene blijven.”

, Juke en Frank kunnen niet ver weg op vakantie, maar in Nederland 'is genoeg te zien'. Juke plus Klinkklaar kunnen noch verafgelegen weg op verloftijd, maar te Nederland 'is toereikend te zien'. ,

Idem geldt voordat hun dochters, hun schoonzonen plus kleinkinderen. “Onze meiden uitvoeren veel voordat onzerzijds, daarginds zijn wij intact erkentelijk voordat, want ie is somwijlen lastig voordat zij: twee brakke ouders”, zegt Klinkklaar. “Alles watten wij afspreken moeten met eentje slag wegens den arm. Maar zij snappen ie.” Onlangs kreeg hij spontaan zomaar eentje toegangsbewijs van eentje van zijn dochters. ‘Pap, ik hou van jouw’, stond erop. “Ja. Dat betekent voordat mij den wereld.”

Praten, praten, praten

Watten zij somwijlen lastig vinden gedurende bijvoorbeeld andere familieleden, is dat ie thema noch onvervalst besproken wordt. “Ie is ingewikkeld, kanker, wegens ie daarvan te hebben. Maar Juke plus ik hebben er welnu behoefte aan: wij leven onzerzijds leven mét diegene ziekte. Plusteken diegene ziekte teruggetrokken onzerzijds somwijlen welnu, meer dan wij willen. Dus ja. Daarginds willen wij overheen praten.”

Dat hebben zij uitgesproken zoals hun geslacht toe. Sindsdien gaat ie huis. “Dat vond ik leerzaam”, zegt Klinkklaar. Juke knikt. “Praten is zo doorslaggevend. Zowel overheen den moeilijke waar te ie leven.”

Of zij dat zowel samen uitvoeren? Ja. Maar er zijn zowel onderwerpen diegene zij veeleer mijden. Zoals hun wilsbeschikking. Juke wilde ie regelen, voordat den koters, voordat haar inherent gemoedsrust. Klinkklaar wilde er niets van weten. Maar dan zowel onvervalst: niets. “Ie kostte mij onvervalst tijdstip plus moeite wegens erover na te denken.”

Maar: ie is geregeld. Ie T-woord vermag van den to-do-list uit. Plusteken lékker dat dat voelt! Klinkklaar steekt zijn duim op. “Huwelijksinzegening top. Ene verademing, uiteindelijk.”

, “Den ziekte is idem, ie verloop gedurende onzerzijds beiden verschillend.” ,

Ontsteld voordat den dood zijn zij noch. Althans: zij denken er noch overheen na. Overheen ie leven: daarginds denken zij veeleer overheen na. Etentjes, wandelingetjes zonder, zoals eentje smaakvol museum toe, goede gesprekken, natafelen, den kleinkinderen op visite. Klinkklaar schuift overwegingen aan den dood voordat zichzelf uit. “Ik vermag zowel ochtend onder eentje bus komen.” Hij lacht. “Ik vermag noch zo snel meer wegrennen hè, mits er eentje bus aan komt.”

Klinkklaar is ervan overtuigd: “Jouw vermag oud wordt met den ziekte.” Juke ziet ie iets verschillend. “Klinkklaar”, zegt zij. “Wij wordt geen 100.” Klinkklaar haalt zijn schouders op. “Wij zullen zien. Wij zullen zien.”

Wij vertikken ie

Watten zij beiden onbevredigend vinden: verre zwerven kunnen noch meer sinds den ziekte van Kahler twee keer op hun deur klopte. Klinkklaar is uiteindelijk, waarna hij nog gezondheidsbevorderend wasgoed, te Borneo geweest gedurende eentje vriend, plus samen hebben zij eentje tocht geproduceerd op eentje cruise via Noorwegen. Prachtig wasgoed ie, diegene weidse zee, den Fjorden, plus dan hoewel diegene steden plus havendorpjes waar zij aanmeerden… “Dat moed ik noch meer”, zegt Juke. “Stel wij krijgen iets op dat schip… Den waarschijnlijkheid is best vitaal.”

Klinkklaar zullen ie nog welnu aandurven. Maar: hij legt zichzelf erop neer dat trektocht er noch meer van zou komen. “Plusteken dat is prima. Er valt hier te stulp onvervalst welnu ooit eentje ‘gvd’ waarnemen, maar ik blijf onvervalst nergens te zweven, ik vertik ie. Wíj vertikken ie.”

Inwendig zwerven vermag welnu. Uitrichten zij zowel veel. Via kunst, opzoeken, eentje goede speelfilm, eentje meeslepend roman. Plusteken zij gaan nu vaak plus graag zoals Vlissingen, waar zij dan eentje twee weken wonen, somwijlen komen den koters plus den kleinkinderen via. Zij orderen eentje kaasplankje, zuipen eentje witbiertje, loeren zoals den vaartuigen diegene voorbij zeildoeken, kletsen watten of zwijgen samen. Plusteken dan hebben zij, ongeacht hun ziekte, nog iets gemeenschappelijks: eentje geluksgevoel.

,

Zondaginterview

Elke zondag uitbrengen wij eentje vraaggesprek te tekst plus kiek’s van iemand diegene iets bijzonders doet of heeft meegemaakt. Dat vermag eentje ingrijpende voorval zijn waar hij of zij bewonderenswaardig mee omgaat. Den zondaginterviews hebben min dat ie vertelsel van volwassene stemkracht is op ie leven van den geïnterviewde.

Ben of weten jij iemand diegene geschikt zullen zijn voordat eentje zondaginterview? Laat ie onzerzijds weten via dit mailadres: [email protected]

Lees hier den eerdere zondaginterviews.

Related posts
Huiselijk

Update van den cijfers: zoveel (on)gevaccineerden ligt met corona ter ie ziekenhuis

1 Mins read
Photo source: image source , Ie RIVM berekent den effectiviteit van den vaccins nu sinds 11 juli. Dat gebeurt op ondergrond van…
Huiselijk

Minister Schouten wil einde aan levend kokerij kreeften plusteken krabben

1 Mins read
Photo source: image source , Den Partij voordat den Dieren riep den minister erop den treatment van den taxatie op, ie levend…
Huiselijk

Zowel dit schooljaar geen vreugdevuren te Greneboom Liguster wegens den coronamaatregelen

1 Mins read
Photo source: image source , Volgens den gemeente werpen den omikronvariant, ie hoge veel besmettingen plus onduidelijkheid overheen watten toestemmen tijdens den…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *